in the PONS Dictionary
I. bricoler [bʀikɔle] VB intr
1. bricoler:
- bricoler
-
- savoir bricoler
-
2. bricoler pej (faire du mauvais travail):
- bricoler
-
3. bricoler (ne pas avoir de travail fixe):
- bricoler
-
II. bricoler [bʀikɔle] VB trans
2. bricoler (réparer tant bien que mal):
- bricoler
-
3. bricoler (trafiquer):
- bricoler (moteur)
-
4. bricoler pej inf (bâcler):
- bricoler
-
| je | bricole |
|---|---|
| tu | bricoles |
| il/elle/on | bricole |
| nous | bricolons |
| vous | bricolez |
| ils/elles | bricolent |
| je | bricolais |
|---|---|
| tu | bricolais |
| il/elle/on | bricolait |
| nous | bricolions |
| vous | bricoliez |
| ils/elles | bricolaient |
| je | bricolai |
|---|---|
| tu | bricolas |
| il/elle/on | bricola |
| nous | bricolâmes |
| vous | bricolâtes |
| ils/elles | bricolèrent |
| je | bricolerai |
|---|---|
| tu | bricoleras |
| il/elle/on | bricolera |
| nous | bricolerons |
| vous | bricolerez |
| ils/elles | bricoleront |