in the PONS Dictionary
brouillé(e) [bʀuje] ADJ
2. brouillé inf (nul):
I. brouiller [bʀuje] VB trans
II. brouiller [bʀuje] VB refl
2. brouiller (se troubler):
| je | brouille |
|---|---|
| tu | brouilles |
| il/elle/on | brouille |
| nous | brouillons |
| vous | brouillez |
| ils/elles | brouillent |
| je | brouillais |
|---|---|
| tu | brouillais |
| il/elle/on | brouillait |
| nous | brouillions |
| vous | brouilliez |
| ils/elles | brouillaient |
| je | brouillai |
|---|---|
| tu | brouillas |
| il/elle/on | brouilla |
| nous | brouillâmes |
| vous | brouillâtes |
| ils/elles | brouillèrent |
| je | brouillerai |
|---|---|
| tu | brouilleras |
| il/elle/on | brouillera |
| nous | brouillerons |
| vous | brouillerez |
| ils/elles | brouilleront |