in the PONS Dictionary
carambole [kaʀɑ͂bɔl] N f BOT
- carambole
-
- carambole
-
OpenDict entry
carambole N
- carambole f fig
-
I. caramboler [kaʀɑ͂bɔle] VB trans
- caramboler qc
-
II. caramboler [kaʀɑ͂bɔle] VB refl
| je | carambole |
|---|---|
| tu | caramboles |
| il/elle/on | carambole |
| nous | carambolons |
| vous | carambolez |
| ils/elles | carambolent |
| je | carambolais |
|---|---|
| tu | carambolais |
| il/elle/on | carambolait |
| nous | carambolions |
| vous | caramboliez |
| ils/elles | carambolaient |
| je | carambolai |
|---|---|
| tu | carambolas |
| il/elle/on | carambola |
| nous | carambolâmes |
| vous | carambolâtes |
| ils/elles | carambolèrent |
| je | carambolerai |
|---|---|
| tu | caramboleras |
| il/elle/on | carambolera |
| nous | carambolerons |
| vous | carambolerez |
| ils/elles | caramboleront |
No example sentences available
Try using a different entry.