in the PONS Dictionary
flingue [flɛ͂g], flingot [flɛ͂go] N m inf
I. flinguer [flɛ͂ge] VB trans inf
1. flinguer:
2. flinguer (critiquer):
-
- runtermachen inf
| je | flingue |
|---|---|
| tu | flingues |
| il/elle/on | flingue |
| nous | flinguons |
| vous | flinguez |
| ils/elles | flinguent |
| je | flinguais |
|---|---|
| tu | flinguais |
| il/elle/on | flinguait |
| nous | flinguions |
| vous | flinguiez |
| ils/elles | flinguaient |
| je | flinguai |
|---|---|
| tu | flinguas |
| il/elle/on | flingua |
| nous | flinguâmes |
| vous | flinguâtes |
| ils/elles | flinguèrent |
| je | flinguerai |
|---|---|
| tu | flingueras |
| il/elle/on | flinguera |
| nous | flinguerons |
| vous | flinguerez |
| ils/elles | flingueront |
No example sentences available
Try using a different entry.