in the PONS Dictionary
I. imbriquer [ɛ͂bʀike] VB trans
- imbriquer (pièces)
-
- imbriquer (tuiles)
-
II. imbriquer [ɛ͂bʀike] VB refl s'imbriquer
1. imbriquer (se chevaucher) plaques, tuiles:
2. imbriquer (s'enchevêtrer):
| j' | imbrique |
|---|---|
| tu | imbriques |
| il/elle/on | imbrique |
| nous | imbriquons |
| vous | imbriquez |
| ils/elles | imbriquent |
| j' | imbriquais |
|---|---|
| tu | imbriquais |
| il/elle/on | imbriquait |
| nous | imbriquions |
| vous | imbriquiez |
| ils/elles | imbriquaient |
| j' | imbriquai |
|---|---|
| tu | imbriquas |
| il/elle/on | imbriqua |
| nous | imbriquâmes |
| vous | imbriquâtes |
| ils/elles | imbriquèrent |
| j' | imbriquerai |
|---|---|
| tu | imbriqueras |
| il/elle/on | imbriquera |
| nous | imbriquerons |
| vous | imbriquerez |
| ils/elles | imbriqueront |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- imam
- imbattable
- imbécile
- imbécilité
- imbécillité
- imbriquer
- imbroglio
- imbu
- imbuvable
- IMC
- IME