in the PONS Dictionary
intervenant(e) [ɛ͂tɛʀvənɑ͂, ɑ͂t] N m(f)
1. intervenant (participant):
- intervenant(e)
-
2. intervenant LAW:
- intervenant(e)
-
intervenir [ɛ͂tɛʀvəniʀ] VB intr
1. intervenir police, pompiers:
2. intervenir (prendre la parole):
3. intervenir (survenir):
OpenDict entry
intervenir VB
OpenDict entry
OpenDict entry
intervenir VB
| j' | interviens |
|---|---|
| tu | interviens |
| il/elle/on | intervient |
| nous | intervenons |
| vous | intervenez |
| ils/elles | interviennent |
| j' | intervenais |
|---|---|
| tu | intervenais |
| il/elle/on | intervenait |
| nous | intervenions |
| vous | interveniez |
| ils/elles | intervenaient |
| j' | intervins |
|---|---|
| tu | intervins |
| il/elle/on | intervint |
| nous | intervînmes |
| vous | intervîntes |
| ils/elles | intervinrent |
| j' | interviendrai |
|---|---|
| tu | interviendras |
| il/elle/on | interviendra |
| nous | interviendrons |
| vous | interviendrez |
| ils/elles | interviendront |
No example sentences available
Try using a different entry.