in the PONS Dictionary
moisir [mwaziʀ] VB intr
1. moisir (se gâter):
- moisir
-
2. moisir (être inutilisé):
- moisir argent, capital:
-
- moisir talent:
-
- moisir meuble:
-
3. moisir inf (croupir) personne:
- moisir
- herumhängen inf
| je | moisis |
|---|---|
| tu | moisis |
| il/elle/on | moisit |
| nous | moisissons |
| vous | moisissez |
| ils/elles | moisissent |
| je | moisissais |
|---|---|
| tu | moisissais |
| il/elle/on | moisissait |
| nous | moisissions |
| vous | moisissiez |
| ils/elles | moisissaient |
| je | moisis |
|---|---|
| tu | moisis |
| il/elle/on | moisit |
| nous | moisîmes |
| vous | moisîtes |
| ils/elles | moisirent |
| je | moisirai |
|---|---|
| tu | moisiras |
| il/elle/on | moisira |
| nous | moisirons |
| vous | moisirez |
| ils/elles | moisiront |
No example sentences available
Try using a different entry.