in the PONS Dictionary
I. vaincu(e) [vɛ͂ky] VB
vaincu part passé de vaincre
III. vaincu(e) [vɛ͂ky] N m(f) (perdant)
- vaincu(e)
-
See also
II. vaincre [vɛ͂kʀ] VB trans form
1. vaincre MIL:
2. vaincre SPORTS:
3. vaincre (surmonter):
II. vaincre [vɛ͂kʀ] VB trans form
1. vaincre MIL:
2. vaincre SPORTS:
3. vaincre (surmonter):
| je | vaincs |
|---|---|
| tu | vaincs |
| il/elle/on | vainc |
| nous | vainquons |
| vous | vainquez |
| ils/elles | vainquent |
| je | vainquais |
|---|---|
| tu | vainquais |
| il/elle/on | vainquait |
| nous | vainquions |
| vous | vainquiez |
| ils/elles | vainquaient |
| je | vainquis |
|---|---|
| tu | vainquis |
| il/elle/on | vainquit |
| nous | vainquîmes |
| vous | vainquîtes |
| ils/elles | vainquirent |
| je | vaincrai |
|---|---|
| tu | vaincras |
| il/elle/on | vaincra |
| nous | vaincrons |
| vous | vaincrez |
| ils/elles | vaincront |
No example sentences available
Try using a different entry.