in the PONS Dictionary
fortitūdō <dinis> f (fortis)
1.
- fortitudo
-
2. poet; nachkl.
- fortitudo
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | fortitūdō | fortitūdinēs |
| Genitive | fortitūdinis | fortitūdinum |
| Dative | fortitūdinī | fortitūdinibus |
| Accusative | fortitūdinem | fortitūdinēs |
| Ablative | fortitūdine | fortitūdinibus |