in the PONS Dictionary
pendeln VERB
2. (hin- und herfahren)
- pendeln
-
Pendel SUBST nt
| ich | pendle / pendele |
|---|---|
| du | pendelst |
| er/sie/es | pendelt |
| wir | pendeln |
| ihr | pendelt |
| sie | pendeln |
| ich | pendelte |
|---|---|
| du | pendeltest |
| er/sie/es | pendelte |
| wir | pendelten |
| ihr | pendeltet |
| sie | pendelten |
| ich | habe | gependelt |
|---|---|---|
| du | hast | gependelt |
| er/sie/es | hat | gependelt |
| wir | haben | gependelt |
| ihr | habt | gependelt |
| sie | haben | gependelt |
| ich | hatte | gependelt |
|---|---|---|
| du | hattest | gependelt |
| er/sie/es | hatte | gependelt |
| wir | hatten | gependelt |
| ihr | hattet | gependelt |
| sie | hatten | gependelt |
No example sentences available
Try using a different entry.