in the PONS Dictionary
Fro̱n <‑, ‑en> [froːn] N f HISTORY
- Fron a. form
-
| ich | frone |
|---|---|
| du | fronst |
| er/sie/es | front |
| wir | fronen |
| ihr | front |
| sie | fronen |
| ich | fronte |
|---|---|
| du | frontest |
| er/sie/es | fronte |
| wir | fronten |
| ihr | frontet |
| sie | fronten |
| ich | habe | gefront |
|---|---|---|
| du | hast | gefront |
| er/sie/es | hat | gefront |
| wir | haben | gefront |
| ihr | habt | gefront |
| sie | haben | gefront |
| ich | hatte | gefront |
|---|---|---|
| du | hattest | gefront |
| er/sie/es | hatte | gefront |
| wir | hatten | gefront |
| ihr | hattet | gefront |
| sie | hatten | gefront |
No example sentences available
Try using a different entry.