in the PONS Dictionary
frustri̱e̱ren* [frʊsˈtriːrən] VB trans a. PSYCH
-
- frustrować [perf s‑]
| ich | frustriere |
|---|---|
| du | frustrierst |
| er/sie/es | frustriert |
| wir | frustrieren |
| ihr | frustriert |
| sie | frustrieren |
| ich | frustrierte |
|---|---|
| du | frustriertest |
| er/sie/es | frustrierte |
| wir | frustrierten |
| ihr | frustriertet |
| sie | frustrierten |
| ich | habe | frustriert |
|---|---|---|
| du | hast | frustriert |
| er/sie/es | hat | frustriert |
| wir | haben | frustriert |
| ihr | habt | frustriert |
| sie | haben | frustriert |
| ich | hatte | frustriert |
|---|---|---|
| du | hattest | frustriert |
| er/sie/es | hatte | frustriert |
| wir | hatten | frustriert |
| ihr | hattet | frustriert |
| sie | hatten | frustriert |
No example sentences available
Try using a different entry.