in the PONS Dictionary
Se̱geln <‑s, no pl > N nt
I. se̱geln [ˈzeːgəln] VB intr +sein
1. segeln Schiff:
2. segeln SPORTS (den Segelsport betreiben):
- segeln
-
4. segeln inf (schwebend laufen):
5. segeln inf (fallen):
II. se̱geln [ˈzeːgəln] VB trans
1. segeln +haben o sein (segelnd bewältigen):
2. segeln +haben o sein (segelnd zurücklegen):
| ich | segle / segele |
|---|---|
| du | segelst |
| er/sie/es | segelt |
| wir | segeln |
| ihr | segelt |
| sie | segeln |
| ich | segelte |
|---|---|
| du | segeltest |
| er/sie/es | segelte |
| wir | segelten |
| ihr | segeltet |
| sie | segelten |
| ich | bin | gesegelt |
|---|---|---|
| du | bist | gesegelt |
| er/sie/es | ist | gesegelt |
| wir | sind | gesegelt |
| ihr | seid | gesegelt |
| sie | sind | gesegelt |
| ich | war | gesegelt |
|---|---|---|
| du | warst | gesegelt |
| er/sie/es | war | gesegelt |
| wir | waren | gesegelt |
| ihr | wart | gesegelt |
| sie | waren | gesegelt |