in the PONS Dictionary
I. we̱ben2 <webt, webte [o. geh: wob], gewebt [o. geh: gewoben]> [ˈveːbən] VB trans fig form
| ich | webe |
|---|---|
| du | webst |
| er/sie/es | webt |
| wir | weben |
| ihr | webt |
| sie | weben |
| ich | webte / form or |
|---|---|
| du | webtest / form or |
| er/sie/es | webte / form or |
| wir | webten / form or |
| ihr | webtet / form or |
| sie | webten / form or |
| ich | habe | gewebt / form or |
|---|---|---|
| du | hast | gewebt / form or |
| er/sie/es | hat | gewebt / form or |
| wir | haben | gewebt / form or |
| ihr | habt | gewebt / form or |
| sie | haben | gewebt / form or |
| ich | hatte | gewebt / form or |
|---|---|---|
| du | hattest | gewebt / form or |
| er/sie/es | hatte | gewebt / form or |
| wir | hatten | gewebt / form or |
| ihr | hattet | gewebt / form or |
| sie | hatten | gewebt / form or |