in the PONS Dictionary
erbrịngen* [ɛɐ̯ˈbrɪŋən] VB trans irr
1. erbringen (aufbringen):
2. erbringen (einbringen, ergeben):
- erbringen Gewinn, Kenntnisse, Ergebnisse
- przynosić [perf przynieść]
3. erbringen:
- erbringen (liefern) (Nachforschungen)
- wykazywać [perf wykazać]
4. erbringen LAW:
- erbringen Beweis, Alibi
- przedstawiać [perf przedstawić]
| ich | erbringe |
|---|---|
| du | erbringst |
| er/sie/es | erbringt |
| wir | erbringen |
| ihr | erbringt |
| sie | erbringen |
| ich | erbrachte |
|---|---|
| du | erbrachtest |
| er/sie/es | erbrachte |
| wir | erbrachten |
| ihr | erbrachtet |
| sie | erbrachten |
| ich | habe | erbracht |
|---|---|---|
| du | hast | erbracht |
| er/sie/es | hat | erbracht |
| wir | haben | erbracht |
| ihr | habt | erbracht |
| sie | haben | erbracht |
| ich | hatte | erbracht |
|---|---|---|
| du | hattest | erbracht |
| er/sie/es | hatte | erbracht |
| wir | hatten | erbracht |
| ihr | hattet | erbracht |
| sie | hatten | erbracht |