in the PONS Dictionary
mo̱geln [ˈmoːgəln] VB intr inf
- [bei etw] mogeln
-
| ich | mogle / mogele |
|---|---|
| du | mogelst |
| er/sie/es | mogelt |
| wir | mogeln |
| ihr | mogelt |
| sie | mogeln |
| ich | mogelte |
|---|---|
| du | mogeltest |
| er/sie/es | mogelte |
| wir | mogelten |
| ihr | mogeltet |
| sie | mogelten |
| ich | habe | gemogelt |
|---|---|---|
| du | hast | gemogelt |
| er/sie/es | hat | gemogelt |
| wir | haben | gemogelt |
| ihr | habt | gemogelt |
| sie | haben | gemogelt |
| ich | hatte | gemogelt |
|---|---|---|
| du | hattest | gemogelt |
| er/sie/es | hatte | gemogelt |
| wir | hatten | gemogelt |
| ihr | hattet | gemogelt |
| sie | hatten | gemogelt |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- [bei etw] mogeln