in the PONS Dictionary
schọcken [ˈʃɔkən] VB trans
1. schocken inf (erschrecken):
- schocken
- szokować [perf z‑ lub za‑]
2. schocken MED:
- schocken
-
| ich | schocke |
|---|---|
| du | schockst |
| er/sie/es | schockt |
| wir | schocken |
| ihr | schockt |
| sie | schocken |
| ich | schockte |
|---|---|
| du | schocktest |
| er/sie/es | schockte |
| wir | schockten |
| ihr | schocktet |
| sie | schockten |
| ich | habe | geschockt |
|---|---|---|
| du | hast | geschockt |
| er/sie/es | hat | geschockt |
| wir | haben | geschockt |
| ihr | habt | geschockt |
| sie | haben | geschockt |
| ich | hatte | geschockt |
|---|---|---|
| du | hattest | geschockt |
| er/sie/es | hatte | geschockt |
| wir | hatten | geschockt |
| ihr | hattet | geschockt |
| sie | hatten | geschockt |
No example sentences available
Try using a different entry.