in the PONS Dictionary
Stọpp <‑s, ‑s> N m
1. Stopp (Anhalten):
- Stopp
- zatrzymanie nt
2. Stopp:
- Stopp (Unterbrechung)
- przerwa f
- Stopp (unvorgesehene Einstellung: des Imports, Exports, der Löhne)
- przestój m
I. stọppen [ˈʃtɔpən] VB trans
1. stoppen (anhalten):
- stoppen Verkehr, Produktion, Zahlungen
- wstrzymywać [perf wstrzymać]
- stoppen Verkehr, Produktion, Zahlungen
- zatrzymywać [perf zatrzymać]
| ich | stoppe |
|---|---|
| du | stoppst |
| er/sie/es | stoppt |
| wir | stoppen |
| ihr | stoppt |
| sie | stoppen |
| ich | stoppte |
|---|---|
| du | stopptest |
| er/sie/es | stoppte |
| wir | stoppten |
| ihr | stopptet |
| sie | stoppten |
| ich | habe | gestoppt |
|---|---|---|
| du | hast | gestoppt |
| er/sie/es | hat | gestoppt |
| wir | haben | gestoppt |
| ihr | habt | gestoppt |
| sie | haben | gestoppt |
| ich | hatte | gestoppt |
|---|---|---|
| du | hattest | gestoppt |
| er/sie/es | hatte | gestoppt |
| wir | hatten | gestoppt |
| ihr | hattet | gestoppt |
| sie | hatten | gestoppt |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- stopp!
- stop!