in the PONS Dictionary
I. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB trans
1. tun (machen):
3. tun inf (legen, stellen):
4. tun (antun):
5. tun inf (ausreichen):
II. tu̱n <tut, tat, getan> [tuːn] VB intr
1. tun (erledigen müssen):
2. tun inf (sich verhalten):
3. tun (wirken):
Phrases:
OpenDict entry
Tu̱n <‑s, no pl > N nt
1. Tun (Beschäftigung):
- Tun
- zajęcie nt
2. Tun (Handlungsweise):
- Tun
- postępowanie nt
| ich | tue |
|---|---|
| du | tust |
| er/sie/es | tut |
| wir | tun |
| ihr | tut |
| sie | tun |
| ich | tat |
|---|---|
| du | tatest / tatst |
| er/sie/es | tat |
| wir | taten |
| ihr | tatet |
| sie | taten |
| ich | habe | getan |
|---|---|---|
| du | hast | getan |
| er/sie/es | hat | getan |
| wir | haben | getan |
| ihr | habt | getan |
| sie | haben | getan |
| ich | hatte | getan |
|---|---|---|
| du | hattest | getan |
| er/sie/es | hatte | getan |
| wir | hatten | getan |
| ihr | hattet | getan |
| sie | hatten | getan |