in the PONS Dictionary
hing [hɪŋ]
hing imp von hängen:
See also
I. hängen VB trans
II. hängen <hängt, hing, gehangen> VB intr
1. hängen (befestigt sein):
hangen VB intr CH
hangen → hängen:
See also
I. hängen VB trans
II. hängen <hängt, hing, gehangen> VB intr
1. hängen (befestigt sein):
I. hängen VB trans
II. hängen <hängt, hing, gehangen> VB intr
1. hängen (befestigt sein):
| ich | hange |
|---|---|
| du | hangst |
| er/sie/es | hangt |
| wir | hangen |
| ihr | hangt |
| sie | hangen |
| ich | hangte |
|---|---|
| du | hangtest |
| er/sie/es | hangte |
| wir | hangten |
| ihr | hangtet |
| sie | hangten |
| ich | habe | gehangt |
|---|---|---|
| du | hast | gehangt |
| er/sie/es | hat | gehangt |
| wir | haben | gehangt |
| ihr | habt | gehangt |
| sie | haben | gehangt |
| ich | hatte | gehangt |
|---|---|---|
| du | hattest | gehangt |
| er/sie/es | hatte | gehangt |
| wir | hatten | gehangt |
| ihr | hattet | gehangt |
| sie | hatten | gehangt |