in the PONS Dictionary
Erbe <-n, -n> [ˈɛrbə] N m, Erbin N f
- Erbe
-
- Erbe
-
erben [ˈɛrbən] VB trans a. fig (Vermögen)
-
- насле́довать (н)perf
-
- унасле́довать perf
Erbin <-nen> [ˈɛrbɪn] N f
Erbin → Erbe
See also
Erbe <-n, -n> [ˈɛrbə] N m, Erbin N f
- Erbe
-
- Erbe
-
| ich | erbe |
|---|---|
| du | erbst |
| er/sie/es | erbt |
| wir | erben |
| ihr | erbt |
| sie | erben |
| ich | erbte |
|---|---|
| du | erbtest |
| er/sie/es | erbte |
| wir | erbten |
| ihr | erbtet |
| sie | erbten |
| ich | habe | geerbt |
|---|---|---|
| du | hast | geerbt |
| er/sie/es | hat | geerbt |
| wir | haben | geerbt |
| ihr | habt | geerbt |
| sie | haben | geerbt |
| ich | hatte | geerbt |
|---|---|---|
| du | hattest | geerbt |
| er/sie/es | hatte | geerbt |
| wir | hatten | geerbt |
| ihr | hattet | geerbt |
| sie | hatten | geerbt |
No example sentences available
Try using a different entry.