in the PONS Dictionary
Gebot <-(e)s, -e> [gəˈbo:t] N nt
2. Gebot (Vorschrift):
- Gebot
- предписа́ние nt
- Gebot
- приказа́ние nt
gebieten VB trans gebot, geboten
| ich | gebiete |
|---|---|
| du | gebietest |
| er/sie/es | gebietet |
| wir | gebieten |
| ihr | gebietet |
| sie | gebieten |
| ich | gebot |
|---|---|
| du | gebotest / gebotst |
| er/sie/es | gebot |
| wir | geboten |
| ihr | gebotet |
| sie | geboten |
| ich | habe | geboten |
|---|---|---|
| du | hast | geboten |
| er/sie/es | hat | geboten |
| wir | haben | geboten |
| ihr | habt | geboten |
| sie | haben | geboten |
| ich | hatte | geboten |
|---|---|---|
| du | hattest | geboten |
| er/sie/es | hatte | geboten |
| wir | hatten | geboten |
| ihr | hattet | geboten |
| sie | hatten | geboten |