in the PONS Dictionary
Spalt <-(e)s, -e> [ʃpalt] N m (schmale Öffnung)
- Spalt
- щель f
I. spalten [ˈʃpaltən] VB trans
II. spalten [ˈʃpaltən] VB refl
1. spalten (sich teilen, trennen):
2. spalten CHEM, PHYS:
| ich | spalte |
|---|---|
| du | spaltest |
| er/sie/es | spaltet |
| wir | spalten |
| ihr | spaltet |
| sie | spalten |
| ich | spaltete |
|---|---|
| du | spaltetest |
| er/sie/es | spaltete |
| wir | spalteten |
| ihr | spaltetet |
| sie | spalteten |
| ich | habe | gespalten |
|---|---|---|
| du | hast | gespalten |
| er/sie/es | hat | gespalten |
| wir | haben | gespalten |
| ihr | habt | gespalten |
| sie | haben | gespalten |
| ich | hatte | gespalten |
|---|---|---|
| du | hattest | gespalten |
| er/sie/es | hatte | gespalten |
| wir | hatten | gespalten |
| ihr | hattet | gespalten |
| sie | hatten | gespalten |