in the PONS Dictionary
ein|willigen [ˈaɪnvɪlɪgən] VB intr
| ich | willige | ein |
|---|---|---|
| du | willigst | ein |
| er/sie/es | willigt | ein |
| wir | willigen | ein |
| ihr | willigt | ein |
| sie | willigen | ein |
| ich | willigte | ein |
|---|---|---|
| du | willigtest | ein |
| er/sie/es | willigte | ein |
| wir | willigten | ein |
| ihr | willigtet | ein |
| sie | willigten | ein |
| ich | habe | eingewilligt |
|---|---|---|
| du | hast | eingewilligt |
| er/sie/es | hat | eingewilligt |
| wir | haben | eingewilligt |
| ihr | habt | eingewilligt |
| sie | haben | eingewilligt |
| ich | hatte | eingewilligt |
|---|---|---|
| du | hattest | eingewilligt |
| er/sie/es | hatte | eingewilligt |
| wir | hatten | eingewilligt |
| ihr | hattet | eingewilligt |
| sie | hatten | eingewilligt |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- in etw einwilligen