in the PONS Dictionary
I. predigen [ˈpre:dɪgən] VB trans
- predigen
- пропове́довать imperf
II. predigen [ˈpre:dɪgən] VB intr
- predigen
-
- predigen
-
| ich | predige |
|---|---|
| du | predigst |
| er/sie/es | predigt |
| wir | predigen |
| ihr | predigt |
| sie | predigen |
| ich | predigte |
|---|---|
| du | predigtest |
| er/sie/es | predigte |
| wir | predigten |
| ihr | predigtet |
| sie | predigten |
| ich | habe | gepredigt |
|---|---|---|
| du | hast | gepredigt |
| er/sie/es | hat | gepredigt |
| wir | haben | gepredigt |
| ihr | habt | gepredigt |
| sie | haben | gepredigt |
| ich | hatte | gepredigt |
|---|---|---|
| du | hattest | gepredigt |
| er/sie/es | hatte | gepredigt |
| wir | hatten | gepredigt |
| ihr | hattet | gepredigt |
| sie | hatten | gepredigt |