in the PONS Dictionary
I. werfen [ˈvɛrfən] VB trans warf, geworfen (entstehen lassen, erzeugen)
II. werfen [ˈvɛrfən] VB intr
III. werfen [ˈvɛrfən] VB refl
- sich werfen (sich irgendwohin fallen lassen)
-
- sich werfen (sich irgendwohin fallen lassen)
- бро́ситься perf
| ich | werfe |
|---|---|
| du | wirfst |
| er/sie/es | wirft |
| wir | werfen |
| ihr | werft |
| sie | werfen |
| ich | warf |
|---|---|
| du | warfst |
| er/sie/es | warf |
| wir | warfen |
| ihr | warft |
| sie | warfen |
| ich | habe | geworfen |
|---|---|---|
| du | hast | geworfen |
| er/sie/es | hat | geworfen |
| wir | haben | geworfen |
| ihr | habt | geworfen |
| sie | haben | geworfen |
| ich | hatte | geworfen |
|---|---|---|
| du | hattest | geworfen |
| er/sie/es | hatte | geworfen |
| wir | hatten | geworfen |
| ihr | hattet | geworfen |
| sie | hatten | geworfen |