in the PONS Dictionary
kiebitzen [ˈkiːbɪtsən] VB intr inf
-
- kibicovati imperf
| ich | kiebitze |
|---|---|
| du | kiebitzt |
| er/sie/es | kiebitzt |
| wir | kiebitzen |
| ihr | kiebitzt |
| sie | kiebitzen |
| ich | kiebitzte |
|---|---|
| du | kiebitztest |
| er/sie/es | kiebitzte |
| wir | kiebitzten |
| ihr | kiebitztet |
| sie | kiebitzten |
| ich | habe | gekiebitzt |
|---|---|---|
| du | hast | gekiebitzt |
| er/sie/es | hat | gekiebitzt |
| wir | haben | gekiebitzt |
| ihr | habt | gekiebitzt |
| sie | haben | gekiebitzt |
| ich | hatte | gekiebitzt |
|---|---|---|
| du | hattest | gekiebitzt |
| er/sie/es | hatte | gekiebitzt |
| wir | hatten | gekiebitzt |
| ihr | hattet | gekiebitzt |
| sie | hatten | gekiebitzt |
No example sentences available
Try using a different entry.