in the PONS Dictionary
aus|quartieren* [ˈaʊskvartiːrən] VB trans
I. ein|quartieren* [ˈaɪnkvartiːrən] VB trans
1. einquartieren MIL:
2. einquartieren (unterbringen):
II. ein|quartieren* [ˈaɪnkvartiːrən] VB refl
einquartieren sich einquartieren:
| ich | quartiere | aus |
|---|---|---|
| du | quartierst | aus |
| er/sie/es | quartiert | aus |
| wir | quartieren | aus |
| ihr | quartiert | aus |
| sie | quartieren | aus |
| ich | quartierte | aus |
|---|---|---|
| du | quartiertest | aus |
| er/sie/es | quartierte | aus |
| wir | quartierten | aus |
| ihr | quartiertet | aus |
| sie | quartierten | aus |
| ich | habe | ausquartiert |
|---|---|---|
| du | hast | ausquartiert |
| er/sie/es | hat | ausquartiert |
| wir | haben | ausquartiert |
| ihr | habt | ausquartiert |
| sie | haben | ausquartiert |
| ich | hatte | ausquartiert |
|---|---|---|
| du | hattest | ausquartiert |
| er/sie/es | hatte | ausquartiert |
| wir | hatten | ausquartiert |
| ihr | hattet | ausquartiert |
| sie | hatten | ausquartiert |
No example sentences available
Try using a different entry.