in the PONS Dictionary
Verwick(e)lung <-en> N f
1. Verwick(e)lung (in Skandal):
2. Verwick(e)lung (Schwierigkeit):
I. verwickeln* VB trans
II. verwickeln* VB refl
verwickeln sich verwickeln a. fig:
verwickelt ADJ
I. verwirren* [fɛɐˈvɪrən] VB trans
verwiesen VB
verwiesen pp von verweisen
See also
I. verweisen* irr VB trans
2. verweisen (ausweisen) aus:
| ich | verwickle / verwickele |
|---|---|
| du | verwickelst |
| er/sie/es | verwickelt |
| wir | verwickeln |
| ihr | verwickelt |
| sie | verwickeln |
| ich | verwickelte |
|---|---|
| du | verwickeltest |
| er/sie/es | verwickelte |
| wir | verwickelten |
| ihr | verwickeltet |
| sie | verwickelten |
| ich | habe | verwickelt |
|---|---|---|
| du | hast | verwickelt |
| er/sie/es | hat | verwickelt |
| wir | haben | verwickelt |
| ihr | habt | verwickelt |
| sie | haben | verwickelt |
| ich | hatte | verwickelt |
|---|---|---|
| du | hattest | verwickelt |
| er/sie/es | hatte | verwickelt |
| wir | hatten | verwickelt |
| ihr | hattet | verwickelt |
| sie | hatten | verwickelt |