in the PONS Dictionary
grummeln [ˈgrʊməln] VB intr
1. grummeln (Mensch):
- grummeln
-
2. grummeln (Donner):
- grummeln
-
| ich | grummle / grummele |
|---|---|
| du | grummelst |
| er/sie/es | grummelt |
| wir | grummeln |
| ihr | grummelt |
| sie | grummeln |
| ich | grummelte |
|---|---|
| du | grummeltest |
| er/sie/es | grummelte |
| wir | grummelten |
| ihr | grummeltet |
| sie | grummelten |
| ich | habe | gegrummelt |
|---|---|---|
| du | hast | gegrummelt |
| er/sie/es | hat | gegrummelt |
| wir | haben | gegrummelt |
| ihr | habt | gegrummelt |
| sie | haben | gegrummelt |
| ich | hatte | gegrummelt |
|---|---|---|
| du | hattest | gegrummelt |
| er/sie/es | hatte | gegrummelt |
| wir | hatten | gegrummelt |
| ihr | hattet | gegrummelt |
| sie | hatten | gegrummelt |
No example sentences available
Try using a different entry.