in the PONS Dictionary
Klatsch1 <-(e)s, -e> [klatʃ] N m (Geräusch)
- Klatsch
- pljuska f
Klatsch2 <-(e)s, kein Pl> N m inf (Geschwätz)
I. klatschen [ˈklatʃən] VB intr
| ich | klatsche |
|---|---|
| du | klatschst |
| er/sie/es | klatscht |
| wir | klatschen |
| ihr | klatscht |
| sie | klatschen |
| ich | klatschte |
|---|---|
| du | klatschtest |
| er/sie/es | klatschte |
| wir | klatschten |
| ihr | klatschtet |
| sie | klatschten |
| ich | habe | geklatscht |
|---|---|---|
| du | hast | geklatscht |
| er/sie/es | hat | geklatscht |
| wir | haben | geklatscht |
| ihr | habt | geklatscht |
| sie | haben | geklatscht |
| ich | hatte | geklatscht |
|---|---|---|
| du | hattest | geklatscht |
| er/sie/es | hatte | geklatscht |
| wir | hatten | geklatscht |
| ihr | hattet | geklatscht |
| sie | hatten | geklatscht |