Did you mean?
in the PONS Dictionary
Spitze <-n> [ˈʃpɪtsə] N f
1. Spitze (eines Gegenstandes):
3. Spitze:
5. Spitze (Stichelei):
6. Spitze (Höchstwert, das Höchste):
spitzeln VB intr pej
-
- špijunirati imperf
Spitzbube (-bübin) <-n, -n; -nen> N m (f)
2. Spitzbube inf (Schelm):
- Spitzbube (-bübin)
-
| ich | spitze |
|---|---|
| du | spitzt |
| er/sie/es | spitzt |
| wir | spitzen |
| ihr | spitzt |
| sie | spitzen |
| ich | spitzte |
|---|---|
| du | spitztest |
| er/sie/es | spitzte |
| wir | spitzten |
| ihr | spitztet |
| sie | spitzten |
| ich | habe | gespitzt |
|---|---|---|
| du | hast | gespitzt |
| er/sie/es | hat | gespitzt |
| wir | haben | gespitzt |
| ihr | habt | gespitzt |
| sie | haben | gespitzt |
| ich | hatte | gespitzt |
|---|---|---|
| du | hattest | gespitzt |
| er/sie/es | hatte | gespitzt |
| wir | hatten | gespitzt |
| ihr | hattet | gespitzt |
| sie | hatten | gespitzt |