in the PONS Dictionary
I. stopfen [ˈʃtɔpfən] VB trans
II. stopfen [ˈʃtɔpfən] VB intr
1. stopfen inf (schlingen):
- stopfen
-
2. stopfen inf (sättigen):
- stopfen
-
| ich | stopfe |
|---|---|
| du | stopfst |
| er/sie/es | stopft |
| wir | stopfen |
| ihr | stopft |
| sie | stopfen |
| ich | stopfte |
|---|---|
| du | stopftest |
| er/sie/es | stopfte |
| wir | stopften |
| ihr | stopftet |
| sie | stopften |
| ich | habe | gestopft |
|---|---|---|
| du | hast | gestopft |
| er/sie/es | hat | gestopft |
| wir | haben | gestopft |
| ihr | habt | gestopft |
| sie | haben | gestopft |
| ich | hatte | gestopft |
|---|---|---|
| du | hattest | gestopft |
| er/sie/es | hatte | gestopft |
| wir | hatten | gestopft |
| ihr | hattet | gestopft |
| sie | hatten | gestopft |