in the PONS Dictionary
I. straffen [ˈʃtrafən] VB trans
II. straffen [ˈʃtrafən] VB refl
straffen sich straffen:
- sich straffen
-
| ich | straffe |
|---|---|
| du | straffst |
| er/sie/es | strafft |
| wir | straffen |
| ihr | strafft |
| sie | straffen |
| ich | straffte |
|---|---|
| du | strafftest |
| er/sie/es | straffte |
| wir | strafften |
| ihr | strafftet |
| sie | strafften |
| ich | habe | gestrafft |
|---|---|---|
| du | hast | gestrafft |
| er/sie/es | hat | gestrafft |
| wir | haben | gestrafft |
| ihr | habt | gestrafft |
| sie | haben | gestrafft |
| ich | hatte | gestrafft |
|---|---|---|
| du | hattest | gestrafft |
| er/sie/es | hatte | gestrafft |
| wir | hatten | gestrafft |
| ihr | hattet | gestrafft |
| sie | hatten | gestrafft |