in the PONS Dictionary
taumeln [ˈtaʊməln] VB intr +haben o sein
- taumeln
-
| ich | taumle / taumele |
|---|---|
| du | taumelst |
| er/sie/es | taumelt |
| wir | taumeln |
| ihr | taumelt |
| sie | taumeln |
| ich | taumelte |
|---|---|
| du | taumeltest |
| er/sie/es | taumelte |
| wir | taumelten |
| ihr | taumeltet |
| sie | taumelten |
| ich | bin | getaumelt |
|---|---|---|
| du | bist | getaumelt |
| er/sie/es | ist | getaumelt |
| wir | sind | getaumelt |
| ihr | seid | getaumelt |
| sie | sind | getaumelt |
| ich | war | getaumelt |
|---|---|---|
| du | warst | getaumelt |
| er/sie/es | war | getaumelt |
| wir | waren | getaumelt |
| ihr | wart | getaumelt |
| sie | waren | getaumelt |
No example sentences available
Try using a different entry.