in the PONS Dictionary
cupīdō <dinis> f (poet auch m)
→ cupiditas
See also
cupiditās <ātis> f (cupidus)
1.
-
- Begierde, Verlangen, Lust, Leidenschaft [ regni, imperii Herrschsucht; gloriae; belli gerendi; effrenata et furiosa ]
Cupīdō <dinis> m
- Cupido
-
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Cupīdō |
| Genitive | Cupīdinis |
| Dative | Cupīdinī |
| Accusative | Cupīdinem |
| Ablative | Cupīdine |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cupīdō | cupīdinēs |
| Genitive | cupīdinis | cupīdinum |
| Dative | cupīdinī | cupīdinibus |
| Accusative | cupīdinem | cupīdinēs |
| Ablative | cupīdine | cupīdinibus |