in the PONS Dictionary
Cȳrēnēnsis1 <is> m (Cyrene)
- Cyrenensis
- Einw. v. Cyrene
Cȳrēnēnsis2 <e> ADJ, Cȳrēnaeus, Cȳrēnaïcus <a, um>, Cȳrēnaïcī <ōrum> m
- Cyrenensis
-
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Cȳrēnēnsis |
| Genitive | Cȳrēnēnsis |
| Dative | Cȳrēnēnsī |
| Accusative | Cȳrēnēnsem |
| Ablative | Cȳrēnēnse |