How would you like to use PONS.com?

Already a PONS subscriber?

PONS with ads

Go to PONS.com as usual with ad tracking and advertisements.

You can find details of tracking in Information about data protection and under Privacy settings.

PONS Pur

without advertising by third parties

without ad tracking

Subscribe now

If you already have a user account for PONS.com, then you can subscribe to PONS Pur here.

in the PONS Dictionary

īnstrūmentum <ī> nt (instruo)

1.

Werkzeug(e), Rüstzeug, Gerätschaften, selten das einzelne Gerät [ militare; rusticum; nauticum; venatorium ]

2.

3. poet

4. poet; nachkl.

5. übtr

(Hilfs-)Mittel [ regni; luxuriae; virtutis; dicendi; oratoris Fertigkeiten ]

6.

Vorrat [ causarum ]

7.

Beweismittel (für etw.: Gen) [ tribunatūs ]

īn-struō <struere, strūxī, strūctum>

1.

(hin)einbauen, -fügen, darauf legen [ tigna; contabulationes in parietes ]

2.

erbauen, aufführen, errichten, anlegen [ arces; aedes; muros ]

3.

herstellen, herrichten, einrichten, bereiten, beschaffen, anstellen, veranstalten, ordnen, zustande bringen [ epulas; convivium; accusationem die zur Klage nötigen Beweise herbeischaffen; insidias; fraudem; dicta factaque ad fallendum ]

4. MILIT

aufstellen, in Schlachtordnung aufstellen [ copias; aciem; legiones; elephantos; insidias legen ]
instructus P. P. P.

5.

jmd. zu etw. anstellen, vorbereiten [ alqm ad caedem alcis ]

6.

m. etw. versehen, ausstatten [ mensas epulis; vias copiis besetzen; domum einrichten; agrum m. Gerät versehen; fidem gemmis schmücken mit; amicum consiliis idoneis ]

7.

(aus)rüsten [ classem omnibus rebus; socios, milites armis ]

8.

unterrichten, unterweisen, anweisen [ reginam dei ritibus; alqm in iure civili; alqm ad omne officii munus ]

īnstrūctus2 <ūs> m (instruo)

īn-strēnuus <a, um>

1. Kom.

2. Suet.

īnstrūctiō <ōnis> f (instruo)

1.

Aufstellung, das Ordnen [ militum; signorum ]

2.

Declension of īnstrūmentum
Case Singular Plural
Nominative īnstrūmentum īnstrūmenta
Genitive īnstrūmentī īnstrūmentōrum
Dative īnstrūmentō īnstrūmentīs
Accusative īnstrūmentum īnstrūmenta
Ablative īnstrūmentō īnstrūmentīs
Declension of īnstrūctus
Case Singular Plural
Nominative īnstrūctus īnstrūctūs
Genitive īnstrūctūs īnstrūctuum
Dative īnstrūctuī īnstrūctibus
Accusative īnstrūctum īnstrūctūs
Ablative īnstrūctū īnstrūctibus
Declension of īnstrūctiō
Case Singular Plural
Nominative īnstrūctiō īnstrūctiōnēs
Genitive īnstrūctiōnis īnstrūctiōnum
Dative īnstrūctiōnī īnstrūctiōnibus
Accusative īnstrūctiōnem īnstrūctiōnēs
Ablative īnstrūctiōne īnstrūctiōnibus
Indikativ Präsens
īnstruō
īnstruis
īnstruit
īnstruimus
īnstruitis
īnstruunt
Konjunktiv Präsens
īnstruam
īnstruās
īnstruat
īnstruāmus
īnstruātis
īnstruant
Indikativ Imperfekt
īnstruebam
īnstruebās
īnstruebat
īnstruebāmus
īnstruebātis
īnstruebant
Konjunktiv Imperfekt
īnstruerem
īnstruerēs
īnstrueret
īnstruerēmus
īnstruerētis
īnstruerent
dev
dev
dev
dev