in the PONS Dictionary
Munda <ae> f
- Munda
- Stadt in Hispania Baetica b. Córdoba (j. Montilla), Sieg Scipios üb. die Karthager 214 v. Chr., Cäsars Sieg üb. die Pompejaner 45 v. Chr. beendete den Bürgerkrieg
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Munda |
| Genitive | Mundae |
| Dative | Mundae |
| Accusative | Mundam |
| Ablative | Mundā |