in the PONS Dictionary
Paeān <ānis> m
- Paean
- altgriechischer Heilgott; später Beiname Apollos (auch des Äskulap) als Retters vor Krankheiten u. Übeln u. heilenden Arztes
paeān <ānis> m (Paean)
1.
- paean
- Päan, Hymnus zu Ehren einer Gottheit, bes. Lob- o. Bittgesang an Apollo, übh. Jubelgesang, Sieges-, Lobgesang
2.
- paean
- Päan, Versfuß v. drei kurzen und einer langen Silbe
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Paeān |
| Genitive | Paeānis |
| Dative | Paeānī |
| Accusative | Paeānem |
| Ablative | Paeāne |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | paeān | paeānēs |
| Genitive | paeānis | paeānum |
| Dative | paeānī | paeānibus |
| Accusative | paeānem | paeānēs |
| Ablative | paeāne | paeānibus |
No example sentences available
Try using a different entry.