in the PONS Dictionary
ab-dicō1 <dicāre>
1.
2.
- abdico (alqm)
-
3.
a. (se alqa re; m. Akk)
- abdico
-
b. abs.
- abdico
-
ab-dīcō2 <dīcere, dīxī, dictum>
1.
2. JUR
- abdico
-
| abdīcō |
|---|
| abdīcis |
| abdīcit |
| abdīcimus |
| abdīcitis |
| abdīcunt |
| abdīcam |
|---|
| abdīcās |
| abdīcat |
| abdīcāmus |
| abdīcātis |
| abdīcant |
| abdīcebam |
|---|
| abdīcebās |
| abdīcebat |
| abdīcebāmus |
| abdīcebātis |
| abdīcebant |
| abdīcerem |
|---|
| abdīcerēs |
| abdīceret |
| abdīcerēmus |
| abdīcerētis |
| abdīcerent |