in the PONS Dictionary
accītus <a, um>
P. Adj. zu accio
- accitus
-
See also
ac-ciō <cīre, cīvī, cītum>
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | accītus | accītūs |
| Genitive | accītūs | accītuum |
| Dative | accītuī | accītibus |
| Accusative | accītum | accītūs |
| Ablative | accītū | accītibus |