in the PONS Dictionary
accūrātiō <ōnis> f (accuro)
- accuratio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | accūrātiō | accūrātiōnēs |
| Genitive | accūrātiōnis | accūrātiōnum |
| Dative | accūrātiōnī | accūrātiōnibus |
| Accusative | accūrātiōnem | accūrātiōnēs |
| Ablative | accūrātiōne | accūrātiōnibus |