in the PONS Dictionary
adiūmentum <ī> nt (adiuvo)
ad-iuvō <iuvāre, iūvī, iūtum>
1.
adiūnctum <ī> nt (adiunctus)
-
- das Charakteristische, Wesentliche (m. Gen o. Dat)
- adiunctum im Pl
-
adiūtōrium <ī> nt (adiutor) nachkl.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | adiūmentum | adiūmenta |
| Genitive | adiūmentī | adiūmentōrum |
| Dative | adiūmentō | adiūmentīs |
| Accusative | adiūmentum | adiūmenta |
| Ablative | adiūmentō | adiūmentīs |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | adiūnctum | adiūncta |
| Genitive | adiūnctī | adiūnctōrum |
| Dative | adiūnctō | adiūnctīs |
| Accusative | adiūnctum | adiūncta |
| Ablative | adiūnctō | adiūnctīs |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | adiūtōrium | adiūtōria |
| Genitive | adiūtōriī | adiūtōriōrum |
| Dative | adiūtōriō | adiūtōriīs |
| Accusative | adiūtōrium | adiūtōria |
| Ablative | adiūtōriō | adiūtōriīs |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | iūs iūrandum | iūs iūranda |
| Genitive | iūs iūrandī | iūs iūrandōrum |
| Dative | iūs iūrandō | iūs iūrandīs |
| Accusative | iūs iūrandum | iūs iūranda |
| Ablative | iūs iūrandō | iūs iūrandīs |
| adiuvō |
|---|
| adiuvās |
| adiuvat |
| adiuvāmus |
| adiuvātis |
| adiuvant |
| adiuvem |
|---|
| adiuvēs |
| adiuvet |
| adiuvēmus |
| adiuvētis |
| adiuvent |
| adiuvābam |
|---|
| adiuvābās |
| adiuvābat |
| adiuvābāmus |
| adiuvābātis |
| adiuvābant |
| adiuvārem |
|---|
| adiuvārēs |
| adiuvāret |
| adiuvārēmus |
| adiuvārētis |
| adiuvārent |
Browse the dictionary
- adiunctum
- adiunctus
- adiungo
- adiuro
- adiutabilis
- adiuvandum
- adiuvo
- adl
- Admagetobriga
- admaturo
- admetior