in the PONS Dictionary
adūlātiō <ōnis> f (adulor)
1.
- adulatio
-
2.
- adulatio
-
3.
- adulatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | adūlātiō | adūlātiōnēs |
| Genitive | adūlātiōnis | adūlātiōnum |
| Dative | adūlātiōnī | adūlātiōnibus |
| Accusative | adūlātiōnem | adūlātiōnēs |
| Ablative | adūlātiōne | adūlātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.