in the PONS Dictionary
aēnus <a, um>
→ aeneus
See also
aēnëus, aēnus (älter, später eher poet) <a, um>
1. (dem Stoff nach)
2. (der Farbe nach)
3. poet übtr
aēnëus, aēnus (älter, später eher poet) <a, um>
1. (dem Stoff nach)
2. (der Farbe nach)
3. poet übtr
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Aenus |
| Genitive | Aenī |
| Dative | Aenō |
| Accusative | Aenum |
| Ablative | Aenō |