in the PONS Dictionary
altercātiō <ōnis> f (altercor)
- altercatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | altercātiō | altercātiōnēs |
| Genitive | altercātiōnis | altercātiōnum |
| Dative | altercātiōnī | altercātiōnibus |
| Accusative | altercātiōnem | altercātiōnēs |
| Ablative | altercātiōne | altercātiōnibus |