in the PONS Dictionary
ārdor <ōris> m (ardeo)
1.
3.
a.
- ardor
- Leidenschaft, Feuer, Glut; Begeisterung; Wut [ animi; pugnandi = ad dimicandum Kampfbegier; militum; civium Wut, Aufruhr ]
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ārdor | ārdorēs |
| Genitive | ārdōris | ārdorum |
| Dative | ārdorī | ārdoribus |
| Accusative | ārdorem | ārdorēs |
| Ablative | ārdore | ārdoribus |