in the PONS Dictionary
attrītus1 <a, um> P. P. P. v. attero
See also
at-terō <terere, trīvī, trītum>
2. poet; nachkl.
3. poet
4.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | attrītus | attrītūs |
| Genitive | attrītūs | attrītuum |
| Dative | attrītuī | attrītibus |
| Accusative | attrītum | attrītūs |
| Ablative | attrītū | attrītibus |