in the PONS Dictionary
caetrātus <a, um> (caetra)
caecitās <ātis> f (caecus)
2. übtr
caelibātus <ūs> m (caelebs) nachkl.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | caecitās | caecitātēs |
| Genitive | caecitātis | caecitātum |
| Dative | caecitātī | caecitātibus |
| Accusative | caecitātem | caecitātēs |
| Ablative | caecitāte | caecitātibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | precātus | precātūs |
| Genitive | precātūs | precātuum |
| Dative | precātuī | precātibus |
| Accusative | precātum | precātūs |
| Ablative | precātū | precātibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | caelibātus | caelibātūs |
| Genitive | caelibātūs | caelibātuum |
| Dative | caelibātuī | caelibātibus |
| Accusative | caelibātum | caelibātūs |
| Ablative | caelibātū | caelibātibus |